Rase mačaka
Opći opis

Ameri?ka kratkodlaka ma?ka - Na prvim izložbama ma?aka, održavanim u severoisto?nim saveznim državama u 19. veku, dominirali su nežni divovi ma?jeg sveta, dugodlake maine coon ma?ke. Me?utim, teški uslovi i radno okruženje mnogih ameri?kih kratkodlakih ma?aka zna?ilo je da su to bile - kao i ljudi koji su tamo živeli - ?vrste, otporne i domišljate životinje.

Još u ranim danima postojanja pasmine, loze su ispravljene parenjem sa britanskim kratkodlakim ma?kama s pedigreom, a danas je ameri?ka kratkodlaka ma?ka veoma rasprostranjena pasmina snažnih i izdržljivih ma?aka. Budu?i da u Sjedinjenim Državama ima više prirodnih grabljivaca nego u Europi, ameri?ke su se kratkodlake ma?ke razvile u ve?e životinje od svojih srodnika na starom kontinentu. Istorija ameri?ke kratkodlake ma?ke navodno po?inje oko 1900. godine, kad je crveni prugasti mužjak s pedigreom - izrazito ženskog imena 'Belle' - poslan iz Engleske u Ameriku, te je bio prva kratkodlaka ma?ka registrovana kao životinja s pedigreom pri CFA. Dakle, prva ameri?ka kratkodlaka ma?ka zapravo je bila britanska kratkodlaka ma?ka koja je emigrirala! Nakon Belle, uskoro su preko Atlantika u novi svet stigle druge ma?ke, uklju?uju?i srebrnog prugastog mužijaka po imenu Pretty Correct.No, ameri?ki uzgajiva?i su tako?e po?eli da registruju vlastite ma?ke. Prva registrovana ameri?ka kratkodlaka ma?ka bila je Buster Brown, crni dimasti mužjak koji se navodno okotio 15. januara 1904. Pasmina se u po?etku jednostavno zvala kratkodlaka, ali je uskoro postala poznata kao doma?a kratkodlaka - a tako se još i danas katkad naziva, iako je službeni naziv ameri?ka kratkodlaka ma?ka - i uzgajala se u nizu veli?anstvenih boja i oznaka, iako to danas više nije dopušteno, neko se vreme svaka ma?ka bez pedigrea, koja je udovoljavala standardima, mogla registrovati, ?ime se proširivala zaliha gena pasmine.

Američka kratkodlaka mačka je vrlo slična evropskoj mački , pa ipak postoje i neke bitne razlike . To je relativno nova vrsta priznata tek negdje iza1900 i neke . Vrsta je potekla od britanske kratkodlake mačke koja je sa ljudima doseljenicima prešla atlantik . Tamo je zatekla nešto drugačije uvijete , oštriju klimu više grabežljivaca , shodno tome se i mijenjala , da bi postala ovo što mi danas vidimo . A to je prekrasan primjerak kućnog ljubimca , dosta neovisan i snažan . ,

One mogu doći u doslovno svim bojama i nijansama . Vrlo su čvrste i robusne građe , iznimno su hrabre i borbene kad treba braniti svoj teritorij . Imaju svoj posebni šarm i ljepotu rekli bi imiđ . Uvijek ktadu poglede kamo god pođu . To su pravi ljepotani .Poznate su po tome da su jako vezane za ljude , ali isto tako mogu i preživjeti bez ljudke pomoći .

.

  • Aktivnost
  • Druželjubivost
  • Zaigranost
  • Neovisnost
  • Smirenost
Životni uslovi

Otežani životni uslovi u novom kraju natjerali su ovu mačku da se mijenja i tjelesno i po ponašanju . Vječita borba za hranu , negostoljubiv novi kraj i doseljenici , koji su imali pune ruke posla da izgrade sebi dom i glavu punu misli za sebe , natjerali su ovu mačku da postane izrazito neovisna . Mora biti i snalažljiva i agresivna također da bi preživjela .Dakle ona se mijenjala od evropskog mezimca do životinje sposobne da preživi u nastalim uvjetima . Unovom kraju dočekale su ih nove vrste grabežljivaca , dobile su i nove prirodne neprijatelje . Hrane nikad dovoljno , tako da su postale i ribolovci , to su valjda naučile od medvjeda .Vole društvo ali isto tako mogu i bez njega 

Još u ranim danima postojanja pasmine, loze su ispravljene parenjem sa britanskim kratkodlakim ma?kama s pedigreom, a danas je ameri?ka kratkodlaka ma?ka veoma rasprostranjena pasmina snažnih i izdržljivih ma?aka. Budu?i da u Sjedinjenim Državama ima više prirodnih grabljivaca nego u Europi, ameri?ke su se kratkodlake ma?ke razvile u ve?e životinje od svojih srodnika na starom kontinentu. Istorija ameri?ke kratkodlake ma?ke navodno po?inje oko 1900. godine, kad je crveni prugasti mužjak s pedigreom - izrazito ženskog imena 'Belle' - poslan iz Engleske u Ameriku, te je bio prva kratkodlaka ma?ka registrovana kao životinja s pedigreom pri CFA. Dakle, prva ameri?ka kratkodlaka ma?ka zapravo je bila britanska kratkodlaka ma?ka koja je emigrirala! Nakon Belle, uskoro su preko Atlantika u novi svet stigle druge ma?ke, uklju?uju?i srebrnog prugastog mužijaka po imenu Pretty Correct.No, ameri?ki uzgajiva?i su tako?e po?eli da registruju vlastite ma?ke. Prva registrovana ameri?ka kratkodlaka ma?ka bila je Buster Brown, crni dimasti mužjak koji se navodno okotio 15. januara 1904. Pasmina se u po?etku jednostavno zvala kratkodlaka, ali je uskoro postala poznata kao doma?a kratkodlaka - a tako se još i danas katkad naziva, iako je službeni naziv ameri?ka kratkodlaka ma?ka - i uzgajala se u nizu veli?anstvenih boja i oznaka, iako to danas više nije dopušteno, neko se vreme svaka ma?ka bez pedigrea, koja je udovoljavala standardima, mogla registrovati, ?ime se proširivala zaliha gena pasmine.

Američka kratkodlaka mačka - Na prvim izložbama mačaka, održavanim u severoistočnim saveznim državama u 19. veku, dominirali su nežni divovi mačjeg sveta, dugodlake maine coon mačke. Međutim, teški uslovi i radno okruženje mnogih američkih kratkodlakih mačaka značilo je da su to bile - kao i ljudi koji su tamo živeli - čvrste, otporne i domišljate životinje.

Još u ranim danima postojanja pasmine, loze su ispravljene parenjem sa britanskim kratkodlakim mačkama s pedigreom, a danas je američka kratkodlaka mačka veoma rasprostranjena pasmina snažnih i izdržljivih mačaka. Budući da u Sjedinjenim Državama ima više prirodnih grabljivaca nego u Europi, američke su se kratkodlake mačke razvile u veće životinje od svojih srodnika na starom kontinentu. Istorija američke kratkodlake mačke navodno počinje oko 1900. godine, kad je crveni prugasti mužjak s pedigreom - izrazito ženskog imena 'Belle' - poslan iz Engleske u Ameriku, te je bio prva kratkodlaka mačka registrovana kao životinja s pedigreom pri CFA. Dakle, prva američka kratkodlaka mačka zapravo je bila britanska kratkodlaka mačka koja je emigrirala! Nakon Belle, uskoro su preko Atlantika u novi svet stigle druge mačke, uključujući srebrnog prugastog mužijaka po imenu Pretty Correct.No, američki uzgajivači su takođe počeli da registruju vlastite mačke. Prva registrovana američka kratkodlaka mačka bila je Buster Brown, crni dimasti mužjak koji se navodno okotio 15. januara 1904. Pasmina se u početku jednostavno zvala kratkodlaka, ali je uskoro postala poznata kao domaća kratkodlaka - a tako se još i danas katkad naziva, iako je službeni naziv američka kratkodlaka mačka - i uzgajala se u nizu veličanstvenih boja i oznaka, iako to danas više nije dopušteno, neko se vreme svaka mačka bez pedigrea, koja je udovoljavala standardima, mogla registrovati, čime se proširivala zaliha gena pasmine.CFA je 1971. jednu takvu mačku čak proglasilo američkom kratkodlakom mačkom godine. CFA-ini standardi pasmine opisuju američku kratkodlaku kao mačku koja nema nijedan deo anatomije tako istaknut da podstiče slabost... Daje opšti utisak uvežbanog sportiste. Telo im je čvrsto, snažno i mišićavo, noge su srednje dužine (malo duže nego kod britanskih), sposobne za visoke skokove, te mišićave i prikladne za svaki teren. Glava je velika, ali neznatno duža nego šira, s punim obrazima i velikim, okruglim očima, tek malo iskošenim.Rep je srednje dužine i debeo kod baze, a dlaka je kratka i gusta, prilično tvrde teksture - zapravo, sudije na izložbama daju negativne bodove za mekanu, pahuljastu dlaku! Najpoznatije američke kratkodlake mačke nesumnjivo su srebrne prugaste sa gustim crnim oznakama na srebrnoj podlozi. Srebrna prugasta mačka je 1965. osvojila nagradu za mačku godine Sjedinjenih Država, što je dovelo do promene naziva iz 'domaća kratkodlaka mačka' u prikladno ponosan naziv 'američka kratkodlaka mačka'.Dok CFA prihvata samo mrljaste i tigraste prugaste uzorke - one koji su prevladavali među emigrantskim precima pasmine - TICA takođe prihvata tačkaste i abesinske uzorke. Osim po svojoj poznatoj izdržljivosti, američke kratkodlake mačke su zapažene i po svom ležernom temperamentu, lovačkim sposobnostima i inteligenciji. Lako ih je negovati i hraniti, što ih čini idealnim kućnim ljubimcima.

Odgovarajući za

Ova vrsta može odgovarati neodgovornim vlasnicima , koji često zaborave na mčje potrebe , kao što je redovita hrana . Ipak ju je potrebno redovito njegovati i cijepiti , da biste imali zdravog prijatelja . Dobro podnosi obitelj i djecu , koju zavoli i branila bi ih vlastitim životom . Jako su privržene obitelji i ljudskoj i svojoj djeci . Dobro če se uklopiti u ruralnoj sredini , imat čete pravog lovca skoro i čuvara kuće .

Američka kratkodlaka mačka - Na prvim izložbama mačaka, održavanim u severoistočnim saveznim državama u 19. veku, dominirali su nežni divovi mačjeg sveta, dugodlake maine coon mačke. Međutim, teški uslovi i radno okruženje mnogih američkih kratkodlakih mačaka značilo je da su to bile - kao i ljudi koji su tamo živeli - čvrste, otporne i domišljate životinje.

Još u ranim danima postojanja pasmine, loze su ispravljene parenjem sa britanskim kratkodlakim mačkama s pedigreom, a danas je američka kratkodlaka mačka veoma rasprostranjena pasmina snažnih i izdržljivih mačaka. Budući da u Sjedinjenim Državama ima više prirodnih grabljivaca nego u Europi, američke su se kratkodlake mačke razvile u veće životinje od svojih srodnika na starom kontinentu. Istorija američke kratkodlake mačke navodno počinje oko 1900. godine, kad je crveni prugasti mužjak s pedigreom - izrazito ženskog imena 'Belle' - poslan iz Engleske u Ameriku, te je bio prva kratkodlaka mačka registrovana kao životinja s pedigreom pri CFA. Dakle, prva američka kratkodlaka mačka zapravo je bila britanska kratkodlaka mačka koja je emigrirala! Nakon Belle, uskoro su preko Atlantika u novi svet stigle druge mačke, uključujući srebrnog prugastog mužijaka po imenu Pretty Correct.No, američki uzgajivači su takođe počeli da registruju vlastite mačke. Prva registrovana američka kratkodlaka mačka bila je Buster Brown, crni dimasti mužjak koji se navodno okotio 15. januara 1904. Pasmina se u početku jednostavno zvala kratkodlaka, ali je uskoro postala poznata kao domaća kratkodlaka - a tako se još i danas katkad naziva, iako je službeni naziv američka kratkodlaka mačka - i uzgajala se u nizu veličanstvenih boja i oznaka, iako to danas više nije dopušteno, neko se vreme svaka mačka bez pedigrea, koja je udovoljavala standardima, mogla registrovati, čime se proširivala zaliha gena pasmine.CFA je 1971. jednu takvu mačku čak proglasilo američkom kratkodlakom mačkom godine. CFA-ini standardi pasmine opisuju američku kratkodlaku kao mačku koja nema nijedan deo anatomije tako istaknut da podstiče slabost... Daje opšti utisak uvežbanog sportiste. Telo im je čvrsto, snažno i mišićavo, noge su srednje dužine (malo duže nego kod britanskih), sposobne za visoke skokove, te mišićave i prikladne za svaki teren. Glava je velika, ali neznatno duža nego šira, s punim obrazima i velikim, okruglim očima, tek malo iskošenim.Rep je srednje dužine i debeo kod baze, a dlaka je kratka i gusta, prilično tvrde teksture - zapravo, sudije na izložbama daju negativne bodove za mekanu, pahuljastu dlaku! Najpoznatije američke kratkodlake mačke nesumnjivo su srebrne prugaste sa gustim crnim oznakama na srebrnoj podlozi. Srebrna prugasta mačka je 1965. osvojila nagradu za mačku godine Sjedinjenih Država, što je dovelo do promene naziva iz 'domaća kratkodlaka mačka' u prikladno ponosan naziv 'američka kratkodlaka mačka'.Dok CFA prihvata samo mrljaste i tigraste prugaste uzorke - one koji su prevladavali među emigrantskim precima pasmine - TICA takođe prihvata tačkaste i abesinske uzorke. Osim po svojoj poznatoj izdržljivosti, američke kratkodlake mačke su zapažene i po svom ležernom temperamentu, lovačkim sposobnostima i inteligenciji. Lako ih je negovati i hraniti, što ih čini idealnim kućnim ljubimcima.

Temperament

Temperament !

Ovo su mačke koje cijene i znaju što je prijateljstvo u kojem mogu biti ravnoppravni partneri . Jako su pametne i brzo shvate šta se od njih želi . Za djecu su najbolji prijatelji u igri , nježne i uvijek na raspolaganju , ali ako se pojavi netko stran ili neka opasnost uvijek su tu i spremne za napad . Jako su društvene i u stanju su pokazati ogromnu ljubav , ljudi često ne zaslužuju tu ljubav koja im se daje . Jako su obiteljski nastrojene i to su njbolje majke na svijetu . Znaju biti jako umilne , ali pazite da vas to ne zavara one se znaju izboriti za svoje želje i potrebe

Američka kratkodlaka mačka - Na prvim izložbama mačaka, održavanim u severoistočnim saveznim državama u 19. veku, dominirali su nežni divovi mačjeg sveta, dugodlake maine coon mačke. Međutim, teški uslovi i radno okruženje mnogih američkih kratkodlakih mačaka značilo je da su to bile - kao i ljudi koji su tamo živeli - čvrste, otporne i domišljate životinje.

Još u ranim danima postojanja pasmine, loze su ispravljene parenjem sa britanskim kratkodlakim mačkama s pedigreom, a danas je američka kratkodlaka mačka veoma rasprostranjena pasmina snažnih i izdržljivih mačaka. Budući da u Sjedinjenim Državama ima više prirodnih grabljivaca nego u Europi, američke su se kratkodlake mačke razvile u veće životinje od svojih srodnika na starom kontinentu. Istorija američke kratkodlake mačke navodno počinje oko 1900. godine, kad je crveni prugasti mužjak s pedigreom - izrazito ženskog imena 'Belle' - poslan iz Engleske u Ameriku, te je bio prva kratkodlaka mačka registrovana kao životinja s pedigreom pri CFA. Dakle, prva američka kratkodlaka mačka zapravo je bila britanska kratkodlaka mačka koja je emigrirala! Nakon Belle, uskoro su preko Atlantika u novi svet stigle druge mačke, uključujući srebrnog prugastog mužijaka po imenu Pretty Correct.No, američki uzgajivači su takođe počeli da registruju vlastite mačke. Prva registrovana američka kratkodlaka mačka bila je Buster Brown, crni dimasti mužjak koji se navodno okotio 15. januara 1904. Pasmina se u početku jednostavno zvala kratkodlaka, ali je uskoro postala poznata kao domaća kratkodlaka - a tako se još i danas katkad naziva, iako je službeni naziv američka kratkodlaka mačka - i uzgajala se u nizu veličanstvenih boja i oznaka, iako to danas više nije dopušteno, neko se vreme svaka mačka bez pedigrea, koja je udovoljavala standardima, mogla registrovati, čime se proširivala zaliha gena pasmine.CFA je 1971. jednu takvu mačku čak proglasilo američkom kratkodlakom mačkom godine. CFA-ini standardi pasmine opisuju američku kratkodlaku kao mačku koja nema nijedan deo anatomije tako istaknut da podstiče slabost... Daje opšti utisak uvežbanog sportiste. Telo im je čvrsto, snažno i mišićavo, noge su srednje dužine (malo duže nego kod britanskih), sposobne za visoke skokove, te mišićave i prikladne za svaki teren. Glava je velika, ali neznatno duža nego šira, s punim obrazima i velikim, okruglim očima, tek malo iskošenim.Rep je srednje dužine i debeo kod baze, a dlaka je kratka i gusta, prilično tvrde teksture - zapravo, sudije na izložbama daju negativne bodove za mekanu, pahuljastu dlaku! Najpoznatije američke kratkodlake mačke nesumnjivo su srebrne prugaste sa gustim crnim oznakama na srebrnoj podlozi. Srebrna prugasta mačka je 1965. osvojila nagradu za mačku godine Sjedinjenih Država, što je dovelo do promene naziva iz 'domaća kratkodlaka mačka' u prikladno ponosan naziv 'američka kratkodlaka mačka'.Dok CFA prihvata samo mrljaste i tigraste prugaste uzorke - one koji su prevladavali među emigrantskim precima pasmine - TICA takođe prihvata tačkaste i abesinske uzorke. Osim po svojoj poznatoj izdržljivosti, američke kratkodlake mačke su zapažene i po svom ležernom temperamentu, lovačkim sposobnostima i inteligenciji. Lako ih je negovati i hraniti, što ih čini idealnim kućnim ljubimcima.

Zdravlje

Zdravlje ovih mačaka je več poslovično dobro .Trebaju minimalnu ljudsku pažnju i njegu , a to je redovito cijepljenje i briga ohigijeni . Njihovo tijelo jakog imuniteta čini sve ostalo . Otporne su na bolesti jer imaju jak  imunitet , isto su tako jako izdržljive i čvrste građe , obično su dugovječne , pa čete dugo godina uživati u n jihovom društvu .Surovi uvjeti su napravili od njih zdravog i jakog primjerka . Ipak oprez ako volite svog ljubimca tada ipazite na njega . Mačje bolesti napadaju i ovu otpornu vrstu , a budući su one lovci i vole otići u okolinu pripazite na bjesnoću .

Američka kratkodlaka mačka - Na prvim izložbama mačaka, održavanim u severoistočnim saveznim državama u 19. veku, dominirali su nežni divovi mačjeg sveta, dugodlake maine coon mačke. Međutim, teški uslovi i radno okruženje mnogih američkih kratkodlakih mačaka značilo je da su to bile - kao i ljudi koji su tamo živeli - čvrste, otporne i domišljate životinje.

Još u ranim danima postojanja pasmine, loze su ispravljene parenjem sa britanskim kratkodlakim mačkama s pedigreom, a danas je američka kratkodlaka mačka veoma rasprostranjena pasmina snažnih i izdržljivih mačaka. Budući da u Sjedinjenim Državama ima više prirodnih grabljivaca nego u Europi, američke su se kratkodlake mačke razvile u veće životinje od svojih srodnika na starom kontinentu. Istorija američke kratkodlake mačke navodno počinje oko 1900. godine, kad je crveni prugasti mužjak s pedigreom - izrazito ženskog imena 'Belle' - poslan iz Engleske u Ameriku, te je bio prva kratkodlaka mačka registrovana kao životinja s pedigreom pri CFA. Dakle, prva američka kratkodlaka mačka zapravo je bila britanska kratkodlaka mačka koja je emigrirala! Nakon Belle, uskoro su preko Atlantika u novi svet stigle druge mačke, uključujući srebrnog prugastog mužijaka po imenu Pretty Correct.No, američki uzgajivači su takođe počeli da registruju vlastite mačke. Prva registrovana američka kratkodlaka mačka bila je Buster Brown, crni dimasti mužjak koji se navodno okotio 15. januara 1904. Pasmina se u početku jednostavno zvala kratkodlaka, ali je uskoro postala poznata kao domaća kratkodlaka - a tako se još i danas katkad naziva, iako je službeni naziv američka kratkodlaka mačka - i uzgajala se u nizu veličanstvenih boja i oznaka, iako to danas više nije dopušteno, neko se vreme svaka mačka bez pedigrea, koja je udovoljavala standardima, mogla registrovati, čime se proširivala zaliha gena pasmine.CFA je 1971. jednu takvu mačku čak proglasilo američkom kratkodlakom mačkom godine. CFA-ini standardi pasmine opisuju američku kratkodlaku kao mačku koja nema nijedan deo anatomije tako istaknut da podstiče slabost... Daje opšti utisak uvežbanog sportiste. Telo im je čvrsto, snažno i mišićavo, noge su srednje dužine (malo duže nego kod britanskih), sposobne za visoke skokove, te mišićave i prikladne za svaki teren. Glava je velika, ali neznatno duža nego šira, s punim obrazima i velikim, okruglim očima, tek malo iskošenim.Rep je srednje dužine i debeo kod baze, a dlaka je kratka i gusta, prilično tvrde teksture - zapravo, sudije na izložbama daju negativne bodove za mekanu, pahuljastu dlaku! Najpoznatije američke kratkodlake mačke nesumnjivo su srebrne prugaste sa gustim crnim oznakama na srebrnoj podlozi. Srebrna prugasta mačka je 1965. osvojila nagradu za mačku godine Sjedinjenih Država, što je dovelo do promene naziva iz 'domaća kratkodlaka mačka' u prikladno ponosan naziv 'američka kratkodlaka mačka'.Dok CFA prihvata samo mrljaste i tigraste prugaste uzorke - one koji su prevladavali među emigrantskim precima pasmine - TICA takođe prihvata tačkaste i abesinske uzorke. Osim po svojoj poznatoj izdržljivosti, američke kratkodlake mačke su zapažene i po svom ležernom temperamentu, lovačkim sposobnostima i inteligenciji. Lako ih je negovati i hraniti, što ih čini idealnim kućnim ljubimcima.

Američka kratkodlaka mačka - Na prvim izložbama mačaka, održavanim u severoistočnim saveznim državama u 19. veku, dominirali su nežni divovi mačjeg sveta, dugodlake maine coon mačke. Međutim, teški uslovi i radno okruženje mnogih američkih kratkodlakih mačaka značilo je da su to bile - kao i ljudi koji su tamo živeli - čvrste, otporne i domišljate životinje.

Još u ranim danima postojanja pasmine, loze su ispravljene parenjem sa britanskim kratkodlakim mačkama s pedigreom, a danas je američka kratkodlaka mačka veoma rasprostranjena pasmina snažnih i izdržljivih mačaka. Budući da u Sjedinjenim Državama ima više prirodnih grabljivaca nego u Europi, američke su se kratkodlake mačke razvile u veće životinje od svojih srodnika na starom kontinentu. Istorija američke kratkodlake mačke navodno počinje oko 1900. godine, kad je crveni prugasti mužjak s pedigreom - izrazito ženskog imena 'Belle' - poslan iz Engleske u Ameriku, te je bio prva kratkodlaka mačka registrovana kao životinja s pedigreom pri CFA. Dakle, prva američka kratkodlaka mačka zapravo je bila britanska kratkodlaka mačka koja je emigrirala! Nakon Belle, uskoro su preko Atlantika u novi svet stigle druge mačke, uključujući srebrnog prugastog mužijaka po imenu Pretty Correct.No, američki uzgajivači su takođe počeli da registruju vlastite mačke. Prva registrovana američka kratkodlaka mačka bila je Buster Brown, crni dimasti mužjak koji se navodno okotio 15. januara 1904. Pasmina se u početku jednostavno zvala kratkodlaka, ali je uskoro postala poznata kao domaća kratkodlaka - a tako se još i danas katkad naziva, iako je službeni naziv američka kratkodlaka mačka - i uzgajala se u nizu veličanstvenih boja i oznaka, iako to danas više nije dopušteno, neko se vreme svaka mačka bez pedigrea, koja je udovoljavala standardima, mogla registrovati, čime se proširivala zaliha gena pasmine.CFA je 1971. jednu takvu mačku čak proglasilo američkom kratkodlakom mačkom godine. CFA-ini standardi pasmine opisuju američku kratkodlaku kao mačku koja nema nijedan deo anatomije tako istaknut da podstiče slabost... Daje opšti utisak uvežbanog sportiste. Telo im je čvrsto, snažno i mišićavo, noge su srednje dužine (malo duže nego kod britanskih), sposobne za visoke skokove, te mišićave i prikladne za svaki teren. Glava je velika, ali neznatno duža nego šira, s punim obrazima i velikim, okruglim očima, tek malo iskošenim.Rep je srednje dužine i debeo kod baze, a dlaka je kratka i gusta, prilično tvrde teksture - zapravo, sudije na izložbama daju negativne bodove za mekanu, pahuljastu dlaku! Najpoznatije američke kratkodlake mačke nesumnjivo su srebrne prugaste sa gustim crnim oznakama na srebrnoj podlozi. Srebrna prugasta mačka je 1965. osvojila nagradu za mačku godine Sjedinjenih Država, što je dovelo do promene naziva iz 'domaća kratkodlaka mačka' u prikladno ponosan naziv 'američka kratkodlaka mačka'.Dok CFA prihvata samo mrljaste i tigraste prugaste uzorke - one koji su prevladavali među emigrantskim precima pasmine - TICA takođe prihvata tačkaste i abesinske uzorke. Osim po svojoj poznatoj izdržljivosti, američke kratkodlake mačke su zapažene i po svom ležernom temperamentu, lovačkim sposobnostima i inteligenciji. Lako ih je negovati i hraniti, što ih čini idealnim kućnim ljubimcima.

Contributors: Didi i Adriano